De muren van Lyon

 

Wist je dat Lyon na Parijs en Marseille de grootste stad van Frankrijk is? Voor mij was dat nieuw. Dit jaar ben ik al een aantal keer in Lyon geweest en ik begin de stad steeds leuker te vinden.

Waarom? Misschien door de invloed van de oude Romeinen waaronder keizer Hadrianus. Dat de inwoners die leeuwen en leeuwinnen genoemd worden (weliswaar niet oranje). Dat de stad een nieuw en oud gedeelte heeft en dat je in het Vieux Lyon een funiculaire kan pakken die je naar de Fourvière brengt, een heuvel die een prachtige uitkijk over de stad geeft en waar de basiliek Notre-Dame de Fourvière staat. De traboules, de geheime doorgangen die vroeger gebruikt werden om zijde te vervoeren. Lyon heeft zelfs iets wat lijkt op een Manhattan, een Noordereiland! De rivieren de Rhône en de Saône, komen namelijk samen in Lyon en precies op die plek is een eilandje in de stad, het presquâle.

 

Maar ik was natuurlijk niet alleen in Lyon als toerist, heb zeker weer de nodige supermarkten en hypermarkten bezocht,

Vlakbij het enorme plein Place Bellecour bevindt zich de Monoprix. In de kelder van dit warenhuis bevindt zich de supermarkt. Met een prachtige presentatie van groente in rieten manden voel je je echt in Frankrijk.

Ik kan het niet laten ook de Carrefour te bezoeken, iets buiten het centrum. Daar loop ik tegen een enorme muur van zakjes sla aan. De zakjes sla worden met shelf pushers gepresenteerd. Nu heb ik shelf pushers wel in andere schappen gezien, maar nog niet op de AGF afdeling. Het zag er indrukwekkend uit en ik vraag me af of het werkt. Ik pak zelf altijd het tweede of derde zakje sla, vanwege de THT maar met een shelf pusher wordt het een hele klus om de voorste zakjes over te slaan, laat staan terug te proppen.

Wat verderop staat een display met bouquets-garnis die al kant-en-klaar zijn. Superhandig, want het is natuurlijk heerlijk om je maaltijd met kruiden te verrijken en geen pakjes en zakjes te gebruiken. Je eigen bouget-garnis maken is een vak apart, omdat je niet altijd alle kruiden in huis hebt. Dit speelt dus perfect in op de convenience trend én op eerlijk en puur koken. Ik hou d'r van.

Een schap dat ik niet snel oversla in een winkel, en al helemaal niet in een hypermarché, is het chocoladeschap. Of zeg maar… muur! Alleen het gedeelte met tabletten was al enkele meters lang. Ik heb snel even geteld, het aanbod tabletten bestond uit dik 500 facings en een kleine 200 verschillende soorten chocola. Oh lala… Snel probeerde ik een paar lekkere smaken te kiezen die in Nederland niet verkocht worden. Maar door de keuzestress ben ik het gangpad uit gevlucht. Voor een enkeling een droom misschien, maar de muur van chocolade kwam op me af. Nu wordt er in sommige categorieën wel eens gesproken over rationalisatie van assortiment, zoals bij de koffie en de jam. En Hard Discounters zijn ook groot geworden met kleine assortimenten. Hier bij de muur van chocolade zou dat niet misplaatst zijn, wat een keuze.

 

De laatste winkel die ik bezoek, is de Grand Frais. Dit is een retailer die je het meeste kunt vergelijken met een soort overdekte markt: veel, vooral vers en goedkoop. Echt een soort vervanging van de markt. Sowieso prachtige kleuren, loop er eens binnen als je de kans hebt. Ik zag witte paprika's uit Holland die in Holland nog niet eerder heb gezien, maar ook gepelde uien, om in te spelen op convenience? Wat altijd leuk is zijn de verstuivers boven de groenten, het schijnt de versbeleving te vergroten. Ik denk eigenlijk alleen: “Bah, natte groenten.” Wat overigens heel fijn was aan deze winkel, is dat er geen muren waren die op me af kwamen.

De dag liep ten einde en ging langzaam over in de avond. Ik pakte de funiculaire voor een kort ritje naar de top van de heuvel Fourvière. Ik genoot van het uitzicht over deze prachtige stad en dacht: Lyon, je retourne…!